لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

بر اساس رهیافت فدیف- یاکبوسکی و رهیافت AGS (آلت-گرسبرگر-سندآس)، محاسبات سه جسمی در کانال های جفت شده را برای حالت شبه مقید سبک ترین سیستم کائونی `K (NN)I=1 (I=1/2) با تکانه زاویه ای کل و پاریته Jp=`0 و تکانه زاویه ای مداری و اسپین کل S=L=0 در سیستم `Knn-pSN در فضای تکانه انجام داده ایم، و وابستگی انرژی این سیستم سه جسمی را به برهم کنش دو جسمی `KN-pS بررسی کرده ایم.

در این مقاله با استفاده از روش فدیف نسبیتی و غیرنسبیتی برای پتانسیل های مختلف پدیده شناختی و کایرال، برهم کنش کائون-دوترون در تکانه فرودی GeV/c 1 را مورد بررسی قرار داده ایم. با محاسبه طیف های جرم ناوردای ∑ π در کانال های ذره ای مختلف، نشان داده ایم که ردپای تشدید (1405) Λ در چنین طیف هایی قابل مشاهده است. در کار حاضر از مطالعه برهم کنش کائون-دوترون، برای شناخت بهتر برهم کنش∑ KN-π و ماهیت تشدید (1405) Λ استفاده شده است.

بر اساس روش غیرنسبیتی فدیف AGS، محاسبات سه جسمی را برای سیستم جفت شده و شبه مقید KKN-π KΣ در فضای تکانه انجام داده ایم. برای مطالعه وابستگی انرژی سیستم دوکائونی به برهم کنش جفت شده KN-π Σ ، از مدل های مختلف پدیده شناختی که دارای ساختار تک قطبی و دوقطبی حالت تشدیدی (1405)Λ هستند، استفاده کرده ایم. همچنین نقش برهم کنش دافعه KK در این سیستم مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه نتایج کار حاضر، انرژی حالت شبه مقید KKN-π KΣ در بازه MeV 28-17 و پهنای آن در بازه MeV 110-61 قرار می گیرد.

امروزه ساختارهای شبکه ای در سیستم های طبیعی و مهندسی بسیار یافت می شوند، لذا استفاده از روش های کارآمد برای مدل سازی پدیده هایی مانند پخش و جابه جایی یک کمیت اسکالر (مانند دما یا غلظت) در این شبکه ها نمود پیدا می کند. یکی از روش های رایج برای مدل سازی این پدیده ها، مدل سازی عددی است. در این پژوهش با استفاده از روش معادله گرا پدیده یاد شده مدل سازی و بررسی شده است. در این تحقیق، روش اصلی در استفاده از روش معادله گرا، فرمول بندی پدیده پخش در کل شبکه به صورت یک دستگاه معادلات دیفرانسیل جزئی می باشد. درنهایت با اعمال شرایط مرزی مناسب در نقاط اتصال شبکه (با توجه به فیزیک پدیده)، دستگاه یادشده از طریق روش خطوط حل شد. رویکرد مذکور برای حل معادله پخش در سه نوع شبکه مختلف شامل درختی و حلقه ای به کار گرفته و نتایج بررسی شد. در مورد شبکه سوم، نتایج روش معادله گرا با نتایج روش عددی دیگر، که در آن یک معادله در کل شبکه با استفاده از روش تفاضل متناهی گسسته می شود، مورد مقایسه قرار گرفت. شاخص های خطا برای مقایسه مذکور حاکی از آن است که روش ها با یکدیگر همخوانی داشته که این امر بیانگر صحت کاربست روش معادله گرا می باشد. از مزیت های روش معادله گرا می توان به انعطاف پذیری بالای آن در مقایسه با روش های عددی پیشین و همچنین قابلیت آسان اعمال آن در بسته ها و ابزارهای عددی آماده، اشاره کرد.